Święto Szkoły to dzień szczególny , oddanie czci Ojcu Świętemu, głębsze poznanie jego nauki, szczególnie tej kierowanej do młodych, jak również tej kierowanej do nauczycieli
i wychowawców. Święto Szkoły to również wielka lekcja patriotyzmu, ale także nauka bycia razem; nauka odpowiedzialności i międzyludzkiego współżycia.
                Tegoroczne obchody Dnia Patrona zainaugurowała uroczystą Msza Święta o godz. 11:00 w Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia w Bogorii, w której wzięli udział uczniowie Zespołu Szkół Ogólnokształcących w Bogorii wraz z pocztem sztandarowym, nauczyciele oraz zaproszeni goście.  W otoczeniu kapłanów zaproszonych jak i tutejszych księży  najważniejszą z nich był ks. Zaręba, który w szczególnym dniu wygłosił kazanie.  W kazaniu mogliśmy usłyszeć  słowa:

Wy jesteście solą dla ziemi… Wy jesteście światłem świata…”

Kapłan zwrócił szczególną uwagę na rolę uczniów, że od nich zależy jaka atmosfera będzie
w szkole i  dzięki pracowitości  spełnią się nadzieje tych, którzy z taką ofiarnością wznosili te gmachy.  Również przypomniał obchodzenie 400 rocznicy nadania praw miejskich Bogorii, które miejscowość utraciła po powstaniu styczniowym. Podczas mszy świętej uczniowie pieśnią
i słowem przybliżyli sylwetkę Patrona Szkoły, wprowadzając zebranych w chwilę zadumy nad słowami Ojca Świętego

Po zakończeniu mszy i błogosławieństwie wszyscy udali się na halę sportową, by uczestniczyć
w przygotowanej przez uczniów części artystycznej. Na początek Pan dyrektor  Zdzisław Komór przywitał wszystkich zebranych, a następnie oddał głos swoim podopiecznym, którzy zaprezentowali swoją moralną dojrzałość . Na wstępie  nasi koledzy i koleżanki recytowali wiersze, opowiadające o dziejach Jana Pawła II.  Miedzy czasie mogliśmy wysłuchać znane Pieśnie religijne – „ Błogosławieni miłosierni” , która była oficjalną pieśnią na Światowych Dni Młodzieży w Krakowie w 2016r. Kontynuacją akademii było zatańczenie  uroczystego poloneza. Uczniowie zadbali o każdy szczegół w pokazaniu  najważniejszych momentów z życia  św. Jana Pawła II, przedstawiając pantomimę. Przypomnijmy jeszcze raz życiorys tego niezwykłego człowieka.
                Karol Wojtyła, od 1978 r. papież Jan Paweł II, urodził się w Wadowicach 18 maja 1920 r. Kiedy miał dziewięć lat zmarła jego matka, a trzy lata później zmarł jego starszy brat - Edmund - lekarz medycyn który zaraził się szkarlatyną od pacjenta.  Został więc sam z ojcem, który zajął się wychowaniem trzynastoletniego Karola. W 1930 r. Wojtyła rozpoczął naukę w Państwowym Gimnazjum Męskim im. Marcina Wadowity w Wadowicach. Już wówczas Karol Wojtyła dał się poznać jako świetny aktor, biorąc udział w sztukach teatralnych wystawianych przez szkolny teatr. Rozwijał swoje umiejętności także w pracach kółek naukowych, działających na terenie szkoły. W wadowickim gimnazjum spotkał katechetę, ks. Kazimierza Figlewicza, który wywarł ogromny wpływ na religijność przyszłego papieża. Jak sam później wspominał to dzięki niemu zbliżył się do parafii, został ministrantem, organizując także ministranckie kółko. Wojtyła należał do Sodalicji Mariańskiej i Stowarzyszenia Młodzieży Katolickiej. W 1938 roku zdał egzamin dojrzałość z bardzo dobrymi wynikami i rozpoczął studia polonistyczne na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Zmienił także miejsce zamieszkania, bowiem w roku rozpoczęcia studiów przeprowadzili się wraz z ojcem do Krakowa. Wybuch wojny utrudniał kontynuację studiów, tym bardziej że uczelnie wyższe zostały przez okupanta zamknięte. W tej sytuacji Karol Wojtyła, by nie zostać wcielony do wojska, albo wysłany na roboty, musiał sobie znaleźć pracę. Zatrudnił się w zakładach chemicznych Solvay, a później w kamieniołomie na Zakrzówku.  Na Uniwersytecie Jagiellońskim rozpoczęło się tajne nauczanie. Słuchaczem tajnych kompletów był także Karol Wojtyła. II wojna światowa dostarczyła młodemu wrażliwemu aktorowi i poecie wielu bolesnych przeżyć. Obserwując trudną sytuację wojenną, postanowił nieść pomoc i pocieszenie ludziom, zostając księdzem. W 1942 roku wstąpił do Metropolitalnego Seminarium Duchownego w Krakowie. Ówczesnym krakowskim arcybiskupem, a jednocześnie i przywódcą duchowym Polaków walczących z niemiecką i radziecką okupacją pod nieobecność prymasa Augusta Hlonda, był ks. Adam Sapieha. Zajął się on młodym Karolem Wojtyłą, widząc w nim dobrze zapowiadającego się duchownego. 1 listopada 1946 r. właśnie z jego rąk Wojtyła przyjął kapłańskie święcenia. Wyjechał później na studia teologiczne do Rzymu, po czym po dwóch latach wrócił do kraju. Został wikarym w Niegowici i potem w parafii Św. Floriana w Krakowie. To właśnie podczas pracy w tej parafii, zaczął się angażować w ruch duszpasterstwa akademickiego. Ze swoimi studentami organizował wędrówki w góry, przekazując im w czasie tych wypraw prawdy wiary, naukę Kościoła, zachęcając do życia zgodnie z nią. Rozwijał swoje talenty pisarskie, ale także i naukowe,  bowiem rozpoczął wykładać na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim (tu ponad 20 lat kierował Katedrą Etyki). W 1958 r. został biskupem. W latach 1963 – 1965 obradował II Sobór Watykański. Aktywny udział  w jego pracach wziął biskup Karol Wojtyła. Wniósł ogromny wkład w powstanie wielu dokumentów soborowych. W 1963 r. został metropolitą krakowskim, cztery lata później kardynałem. W październiku 1978 r., po śmierci papieża Jana Pawła I, wyjechał do Rzymu na jego pogrzeb i mające się odbyć konklawe. Wyniku wyboru kardynałów nikt nie mógł przewidzieć. 16 października 1978 r. nad dachem Kaplicy Sykstyńskiej pojawił się biały dym, znak że został wybrany nowy papież. Z balkonu Bazyliki rozległy się słowa: Habemus papam! Kardynałowie wybrali na następcę Świętego Piotra, Polaka Karola Wojtyłę, który przyjął imię Jana Pawła II. Swój pontyfikat zaczął Jan Paweł II dość niekonwencjonalnie słowami: Nie wiem czy potrafię się wyrażać jasno w waszym ... naszym języku włoskim, więc jeśli się pomylę to mnie poprawcie. Wywołując wielki entuzjazm tłumów zgromadzonych przez Bazyliką. Jan Paweł II zmarł w sobotę 2 kwietnia 2005 o godzinie 21:37, po gwałtownym pogorszeniu się stanu jego zdrowia w czwartek 31 marca.
1 maja 2011 nastąpiła beatyfikacja Jana Pawła II podczas uroczystej Mszy Świętej na placu św. Piotra w Rzymie.   5 lipca 2013 papież Franciszek wydał dekret w sprawie cudu za wstawiennictwem bł. Jana Pawła II. Cudem tym, jak poinformował ks. Federico Lombardi, jest zatwierdzone przez lekarzy i teologów z Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych i niewytłumaczalne z punktu widzenia medycznego, uzdrowienie kobiety z Kostaryki, Floribeth Mora Diaz cierpiącej na nieoperacyjnego tętniaka mózgu. Kobieta, oglądając beatyfikację Jana Pawła II, zaczęła do niego się modlić, po czym doznała nagłego uzdrowienia .  30 września 2013 odbył się konsystorz na którym papież Franciszek ogłosił dzień 27 kwietnia 2014 (tj. Niedziela Miłosierdzia Bożego) jako datę kanonizacji Jana Pawła II i Jana XXIII

Cały ten kunszt sprawił, że wszyscy słuchali z zainteresowaniem.  W powietrzu utrzymywał się szczególny przyjazny klimat.  Każdy był dumny, że to on – św. Jan Paweł II jest naszym patronem szkoły. 
                Na koniec uroczystości głos zabrał ponownie Pan dyrektor Zdzisław Komór z podziękowaniami za przygotowanie akademii przez uczniów naszej szkoły. Pan  radny powiatowy Jerzy Chudy jak i proboszcz Paweł Cygan złożyli podziękowania za angażowanie się i prowadzeniu placówki na najwyższym szczeblu. Głos zabrał również wójt Bogorii Władysław Brudek, który podkreślił, że atmosfera w szkole spoczywa w uczniowskich rękach. Na koniec głos zabrał radny powiatowy Marcin Adamczyk, który opowiedział krótko o swoich doświadczeniach z tą szkołą, kończąc słowami Jana Pawła II: „ Wymagajcie od siebie nawet, gdyby inni od was nie wymagali”

                Dzień Patrona był tak wyjątkowy jak jego główny bohater – Jan Paweł II. Kolejny raz przekonaliśmy się, że emocje związane z Jego osobą nie stygną, lecz powodują wzruszenie i skłaniają nas do refleksji. Jego idee i myśli są wiecznie żywe w naszym codziennym działaniu. Jesteśmy dumni, że nasza szkoła nosi imię tego wybitnego Polaka.

 

Tekst: Martyna Armata kl. III b

 Zdjęcia z uroczystości: Anita Olszewska kl. III b  

 Materiał filmowy z uroczystości: Krzyżanowski Adam